Encyclopaedia of the Hellenic World, Constantinople FOUNDATION OF THE HELLENIC WORLD
Αναζήτηση με το γράμμα AΑναζήτηση με το γράμμα BΑναζήτηση με το γράμμα CΑναζήτηση με το γράμμα DΑναζήτηση με το γράμμα EΑναζήτηση με το γράμμα FΑναζήτηση με το γράμμα GΑναζήτηση με το γράμμα HΑναζήτηση με το γράμμα IΑναζήτηση με το γράμμα JΑναζήτηση με το γράμμα KΑναζήτηση με το γράμμα LΑναζήτηση με το γράμμα MΑναζήτηση με το γράμμα NΑναζήτηση με το γράμμα OΑναζήτηση με το γράμμα PΑναζήτηση με το γράμμα QΑναζήτηση με το γράμμα RΑναζήτηση με το γράμμα SΑναζήτηση με το γράμμα TΑναζήτηση με το γράμμα UΑναζήτηση με το γράμμα VΑναζήτηση με το γράμμα WΑναζήτηση με το γράμμα XΑναζήτηση με το γράμμα YΑναζήτηση με το γράμμα Z

Mandylion, Transfer of, 944

Author(s) : Dimitroukas Ioannis (3/31/2003)
Translation : Nakas Ioannis

For citation: Dimitroukas Ioannis, "Mandylion, Transfer of, 944",
Encyclopaedia of the Hellenic World, Constantinople
URL: <http://www.ehw.gr/l.aspx?id=9040>

Ιερόν Μανδήλιον, Μεταφορά, 944 (3/31/2009 v.1) Mandylion, Transfer of, 944 (3/31/2009 v.1) 



Icon, usually of Christ, which-according to the legend-was non-hand made. Several legends concerning acheiropoietes icons appeared in Byzantium since the 6th c. and refer to objects which miraculously preserved the imprint of the face or the body of Christ, after having come in contact with Him. The most famous is the Holy Mandylion of Eddesa. During the middle byzantine period most of those acheiropoietes icons of Christ are forgotten, though many legends emerged concerning acheiropoietes icons of saints.

Τhe guardian of the imperial private chambers. This high office was given usually to eunuchs that were persons of confidence, since they could not ascend to the throne. From the 9th and up to the 11th century, this office assumed a great importance and there were παρακοιμώμενοι that played important roles in the course of the empire, such as Joseph Bringa.

Hall for symposia where three anaklintra were placed around the three sides of a square table. During the Late Roman period it was the main reception area of both houses and palaces (the term is maintained in the Byzantine era).

Anc. oblong war ship (37 m. length and 5.5 m. width) which used 170 oarsmen who sat in three levels. It could quickly cover long distances and ram the ships of the enemy.Byz. the largest type of dromon, powered by three banks of rowers. In “De ceremoniis” of Constantine VII, there are references to this large type of dromon which had banks of oars for 230 rowers. The length of these large tenth-century dromons has been estimated at 60 m, their breadth at 10 m, and their height from the keel to the top of the bow and stern towers as 5–6 m. Their draft was 1.5 m. With a displacement of more than 100 tons, these vessels could cruise at 5 knots and developed a battle speed of 7 knots.


Entry's identity

press image to open photo library