Απόσπασμα από τον επικήδειο που εκφώνησε ο Μελέτιος Μεταξάκης στην κηδεία του Νικοδήμου Ιεροσολύμων
«Ὁ μέλλων ἀμερόληπτος ἱστοριογράφος τῆς ἐκκλησίας, πολλῶν πλανῶν καὶ προλήψεων πρὸ τοῦ φωτὸς τοῦ ἱστορικοῦ κριτηρίου ὀπισθοχωρουσῶν, θὰ ἀναστηλώσῃ εἰκόνα κορυφῆς τῆς Ὀρθοδόξου ἑλληνικῆς ἐκκλησίας σεβαστὴν καὶ ἐπιβλητικὴν χρωματίζων αὐτὴν διὰ τῶν πανθομολογουμένων προτερημάτων τῆς διανοίας καὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ διότι θὰ ζωγραφήσῃ τὸν ἄνδρα ἱκανὸν νοῆσαι τε καὶ καταπρᾶξαι τὸ νοούμενον, θὰ ζωγραφήσῃ αὐτὸν πίστεως καὶ εὐλαβείας ἀνυποκρίτου ἐμπεφορημένον, εὐσπλάγχνως πρὸς τοὺς δεομένους διακείμενον. Τὰς ἀρετὰς ἄλλως τε ταύτας τὰς ἀτομικὰς γνωρίζει τὸ ἀκοῦον με τῆς νήσου ταύτης (Χαλκῆς) τὸ Κοινόν, ὅπερ ἀπὸ 20ετίας παρακολουθοῦν τὸν βίον αὐτοῦ ἐν τῇ Μονῇ ταύτῃ (στὸ Μετόχιο τοῦ Παναγίου Τάφου στὴ Χαλκὴ) εἶδε αὐτὸν ἐν προσευχαῖς σχολάζοντα, εἶδεν αὐτοῦ τὸν οἶκον ἀνεωγμένον πρὸς πάντας, ἐπισήμους τε καὶ ἀνεπισήμους, εἶδεν αὐτὸν προστάτην μαθητευομένων καὶ κηδεμόνα πτωχῶν καὶ ὀρφανῶν. Πρὸς τὴν εἰκόνα ταύτην τὴν σεβαστὴν καὶ ἐπιβλητικὴν τοῦ δημοσίου ἀνδρὸς καὶ τοῦ ἰδιώτου χριστιανοῦ πληρέστατα ἀνταποκρίνεται τὸ μέγα καὶ τὸ εὐρὺ πένθος, ὅπερ ἄγεται ἐπὶ τῇ τελευτῇ αὐτοῦ, ἡ ἐπίσημος αὔτη προπομπὴ τοῦ σώματος αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, ἐξ ᾖς ἐλήφθη, αἱ θερμαὶ εὐχαὶ αἱ συνοδεύουσαι τὴν μακαρίαν αὐτοῦ ψυχὴν εἰς τὰς αἰωνίους μονάς».
Ανώνυμος, «Νεκρολογία. Ο Πρώην Πατριάρχης Ιεροσολύμων Νικόδημος Τσιντσώνης», Ξενοφάνης 7 (1910), σελ. 142-143.